My AIDA Experience

~Matagal kong pinag-isipan kung dapat ko bang ilagay ang post no ‘to dito. Maaring ang post na ito ay walang maidulot na mabuti sa aking kapwa at sa bayan kong Pilipinas. Maaaring ito ay makaabala sa mga masmakabuluhan pang mga gawain. Maaring makasakit ng damdamin at maaari ring makapagpataas ng kilay ng ilan. Ngunit gayon pa man, ayon na rin sa ilang survey at sa walang tigil na pagpapadala ng mga liham at e-mail ng aking mga tagahanga, lumabas na kailangan ko talagang ibahagi sa inyo ang aking mga naging karanasan during the AIDA era.

~Ang mga sumusunod ay batay sa ilang mga pag-aaral at pagsusuri sa aking talaarawan.

*Maraming nangyari sa maikling panahon ng paghahanda namin sa Aida. Hindi ko masyadong napansin pero naging close ako kay Gov at sa iba ko pang classmates. Kaya naman masgusto ko ang mga ganitong activities kaysa magklase. Kasi dito mo makikita ang tunay na potential ng bawat isa and at the same time astig ang bonding, at ‘yun ang talagang masaya.

~We’ve finished performing Aida last 13th of December, 2005. The play was very successful. Pero sa totoo lang masmadugo at masmaganda ang bawat eksena habang ginagawa namin ang play. Madaming nawalan ng boses. Madaming reklamo at mga issues na talaga nga namang kahindikhindik. Dito din kami napabilib ng ilan naming mga kaklase kasama na si Philip. Nakasama din naming sila Emily, Kristian, Joyce, Istal Erika ng Bougainvilla.

~Noong una pa lang nakita ko na ang Aida. Pero kahit hindi ganon ang kinalabasan, astigen pa rin naman. Kinulang lang talaga ng time, pero kung hindi, aba eh baka world class ang kinalabasan! ‘choz.

~Madami ding naging sacrifice dito sa Aida. Simulan mo kay Gov, director ng Aida, madalas na s’yang umabsent sa practice nila sa Math, pinagtaguan na din n’ya yung Ang Mayumo, school paper namin. At ang pinakamalaking sacrifice ay ang hindi naming pag-attend ng klase. Malaking kawalan samin yun.

~Hindi talaga naging biro ang paggawa ng isang musical play. At kung ako naman ang tatanungin, hindi talaga naging madali ang pagtuturo ng kanta. Sa totoo lang hindi ako kuntento sa kanilang pagkanta, parang may kulang. Sus, sobra naman kasi akong mag expect. Mahirap din gumawa ng kanta, mahirap maghanap ng music. Lalo’t minsan naiisip mo kung bakit kailangang ikaw lang ang gumagawa npn at kung minsan naiisip maong parang nag-iisa ka lang. (eekkk…dunt mind this)

~Ako yata ang pnakamadalas uminit ang ulo no’n. Pero tingin ko nakatulong naman, kahit konti.

~Noong mga unang araw ng paghahanda namin, talaga nga namang pahirapan sa paghahanap ng lugar na pwedeng pagpraktisan. Pero kulang na kulang ang oras namin kaya halos wala ding nangyayari. Isang beses, dahil sa kawalan ng lugar na mapapagpraktisan ang mga Adelfians ay naglaro ng patintero. I wonder kung sino ang pasimuno nun. =) nung day din na yun naaksidente si Gov. Boogsh! Nagkablack eye s’ya non. Hay…pag-naaalala ko yung araw na yon naaasar ako sa sarili ko. Para akong ewan! Aarrgggg..

~Nung mga sumunod na araw hindi s’ya nakapasok. At mahirap yun dahil s’ya ang pasimuno este ang leader naming…ang director ng AIDA. Nahirapan din ako kasi s’ya lagi ang una kong hinahanap pagdating sa usapang-AIDA. Syempre naman. Isang beses nga…nagkaron kami ng usapan kila Mamakat. At syempre kahit di pa magaling yung mata n’ya nagpunta pa rin s’ya. OK na sana ang lahat kayalang hindi nagsidating ang mga Adelfians. Nakooh! At ayon! Exactly 2:00 PM nag-walk out si direk! —Astig s’ya dahil may isa s’yang salita. Sinabi naman n’yang uuwi s’ya ng 2:00 PM pag hindi nagsidating ang iba naming mga kasama. Eh hindi nagsidating, ayun, umuwi nga! Nakita ko pa s’yang sumakay ng tricycle! Hay naku! Gusto kong harangin yung sinasakyan n’ya whe.. Pero alam ko naman alam n’ya yung ginagawa n’ya, kaya hinayaan ko na lang. Nung umalis s’ya no’n ko narealize kung gaano kahalaga ang role n’ya sa play. Para kaming gagamba na tinananggalan kaagad ng 8 paa.. gets ba? Kahit ako, wala aring nagawa. Nung nandon na kami sa Conference Room, ako na lang ang humarap kay Ma’am Turcato. Arrggg! Hay.. Wala kasi akong karapatan kaya hindi ako masyadong nakapagsalita… Hmmm naalala ko lang. Late na akong umuwi nung araw na yon.. Pag dating ko sa bahay, sabi kagad ni Mama isang milyong bese ng tumatawag si direk.. Inasahan ko talgang gagawin n’ya yon. Syempre, tinanong n’ya kung ano nangyari. Hehe.. galit na galit sya kay JobOy non e.. xD

~AIDA..Simula ng nagka-Aida, lagi na akong late umuwi. Well, ang dahilan ay Aida pero sa totoo lang naglalaro lang kami ng patentero.. oops.. lagot! Heehee.. Naglalaro kami hanggang maging pusple ang sky (sabi nga ni Janine). Masya! Oo. Kakapagod nga lang… kulang kasi ako sa exercise. lol

~Ano pa ba? Dun sa Aida..nag karoon ng isang issue pa tungkol sa mga dancers at sa costumes nila. Hmmm… epal ata ako dun e. Sa pagitan yun ng DMK at KKH. Medyo ipit ako ah…

~Isa pang bagay about dun sa dalawang grupo na yun… Isang araw, nag meeting sila dahil nga sa mga hindi pagkakaintindihang kachorvahan. Naalala ko, naiwan ako sa kwarto ni Sir Turla, buti na lang nandon si Glory. Sinamahan n’ya ako…nakwentuhan. Kinukumusta ko ang Pegasus dahil madalang ko na silang makasama dahil sa Aida.

~Hmmm…sumobra ang init ng ulo ko nung araw na yun e. Ganito kasi yun…galling sa meeting ng sis.co., dumating sina Ja at Gov. Sabi nila sakin may kakausapin lang sila at kailangan ng room. Soo, ok…palagay ko kaylangan ko munang sumibat. (di ba?) Naintindihan ko naman yun e…kayalang…nagging iba yung dating sakin nung dumating yung iba nilang kasama. Nagbago tuloy ang isip ko. “Ayoko ng umalis!” Tapos eto pa yung kay Janine, talagang pinapaalis ako eh., na para bang wala na akong karapatan sa mundo. Talagang hinawakan na yung mga gamit ko at inaabot na sakin! Grrrrrrrr…… Nagdilim ang paningin ko non! (Saksi si Glory…) Iniligpit ko na yung mga gamit ko. Kaasar talga! Buti nga nakapagpigil pa ko kung hindi, lahat sila nakaaway ko. Paglabas ko ng room nakita ko sila Zaizin, Janine at Ivy. Dala ko na lahat ng mga gamit ko pati yung CD player ni Ivy at cassette ni Ma’am Ida. (Madami talaga akong dala) Tapos non, pinapapasok ko na sila…hmmm…pero parang sinabi nila sakin na “bakit ngayon pa?” …awww! Naasar talga ko nung araw na yun!!! Tinadyakan ko nga yung pintuan!!!! @$%&@%&#!!!! Pinapaalis ako, tapos ganon! Nang-aano sila e! Hmmp! >>>HEHE…PERO WALA NA YUN NGAYON NOH! NATATAWA NA LANG AKO PAG NAAALALA KO YUN.<<<

~Hayzzz….O.A. ba??? Hmmm….umuulan pa nga non e. Pero siguro ang reason behind kung bakit nagkaganon ay para makapagspend naman ako ng time kasama si Glory…(kasama yung dapat ko talagang samahan). Unang beses yata nun na nagkasama kami at nagkausap. Nandon kami sa canteen non. Errmmmzz…tapos non nakaisip na ako ng gagawin, since umuulan, kumuha ako ng tricycle para masakyan naming pauwi. Pero syempre hinatid ko muna si Glory sa Palengke. ~Ano pa ba??? Aha! Napakabad person ko talga! Hehe..nung mga sumunod na araw, lagi ko ng binabara si Janine. Ewan…naiirita ako e… xD

~Dec. 3, 2005, Saturday…May pratice ng Aida. Pero walang halos umatend, may kanya-kanyang business pa. Pero masaya din ako…woops! Naalala ko, 8:00AM ang usapan non. Medyo late nga akong dumating sa school non e. Kala ko nga nagpapractice na sila. I WAS SHOCKED nang makita ko si Gov na nakupo dun sa may canteen, NAG-IISA! AMAZING! Ang bilis ng heart beat ko nun, late kasi ako tapos nakita ko pa syang nag-iisa. Muka na ngang bad trip! AW! Natakot ako kasi baka ako pmapagdiskitahan… Grave! Galing nya talaga! Sya lang nagpapakaba sakin ng ganon. Maiba tayo…hmmm…hindi naman nagtagal, isa-isa ng dumating ang mga Adelfians. Pew! ~Then…nagpunta na kami sa conference room, pero kanya-kanyang business pa rin. Maalala ko lang…tumanggin akong maglunch non kasi walang bantay yung organ ko. Kaya lang, hehe, nag motor kami sa oval, syempre kasama si Kristian ;D …Ang saya saya! HAHA! Tapos nun, nung umuwi na si Kristian yung bike naman ni Charles ang napagdiskitahan ko. Montik na nga akong madisgrasya dun sa may tulay e. Pew! Buti na lang God saved me! Grabe! Himala yun! Kasi babangga na talaga ako dun sa pader pero biglang naliko! Astigen! Sobrang bilis ng pangyayari. “Thanks God.”

~Pahirapan talga sa pagkain ng lunch ang drama ko nun. …errmmz..para nga akong nalipasan ng gutom non kaya mainit ulo ko eh. Hekek. Kaya di ko din natiis, kahit papano kumain ako ng tinapay dun sa isang tindahan at nakipagkwentuhan sa ilang mga lolo at lola dun. Tapos non bumalik na ako sa Recre, at akalain mong nandon pa rin sila Ajoe, Ja, at Gov! AKALAIN MO YUN??? WAAAA… Hindi ko na maalala kung ano ginawa naming non… Dumating din sa Iris, whoa…late na sya ng kalahating araw..hehe. Tapos non, unti-unti na ulit nagsidatingan yung mga Adelfians. **Bad mood si Gov nung mga oras na yon. (pero hindi sya gutom noh). Hay…kasi nga naman wala pa kaming nagagawa. Balak na naman nga nyang umuwi ng 2:00pm. …kulett nya talaga. Errrr…kaasar din yung araw na yun e, alam ko namang naiiyak na sya, pero wala akong nagawa. Buti na lang nung nagpunta kami sa Conference room nandun si Mamakat. Wala akong magawa kundi tingnan lang sya. Naaawa ako sa sarili ko. (“Everything happens for a reason.”)

~Nung araw din na yon…sinamahan ko sya sa may 2nd year province. Wehe. Ang usapan ay gagawa kami ng kanta, pero nawala na sa isip ko yun. Nagkwento na lang sya…ng mga fairy tales. charoz! Ang saya pag sya kasama. Secret lang ha…idol ko kasi yun e.

~Nakapag practice naman kami ng isang scene non…at isang kanta! Haha. Naalala ko tuloy si Mamakat at si guliti girl…kilala nyo?

~Aida…3 songs lang kasi nagawa ko nun…tapos non nagtuturo na lang ako. Ang pinakanakakatawa ay yung pagpapraktis naming nung song na “Natatanging Ehipto” Kasama ko ang mga ddakilang Egyptian Soldiers at syempre ang Pharaoh. Hehe…pag nagpapraktis kami feeling ko masusuka na sila, yung iba nga tumatakas pa. Mga ewan talaga! Haha! Pero kakatuwa… J ,,,Sabi nga nung iba kong classmates takot na daw sakin yung mga classmates kong boys. Errmmz…gono ba ko kaLUFETT??? BUWAHAHAHAHAHAH!!! HAAHAHA!!! EHEM….EHEM… I LOVE MY JOB!

~Isa pang bagay…Nagpapraktis kami nun sa room ni Sir Turla…biglang pumasok si Gov, sinabihan ako ng happy b-day. (di ko na ata yun maalala)… Yun namang mga pinapraktis ko naniwala, ayun binati ako ng happy birth day ng wala sa oras. NakakAmiss talga yung mga ungas na yun e… hehe… :,D

~Ano pa ba? Dun din sa room ni Sir Turla na yun, dun kami nagpapraktis ni Ivy (Aida) nung song na “Munting Pangarap”. Yung song na yon ay nagpapakita ng pagmamahal sa bayan at sa mga mamamayan nito. :,) Actually yung song nayun ay ginawa ko din para sa sarili ko. Wew! Nakawawa ko yata si Ivy non e… Napaiyak ko pa… hehe… pero naiyak din naman ako nun noh. At humahagulgol ako non… Yaicks! Grave, nun ko lang ginawa yun. Kasi habang sinasabi ni Ivy na hindi n’ya kayang kantahin yung kanta…parang gumuho ang mga pangarap ko… (wehe) Naisulat ko kasi yung kanta na yun kasama ang tiwala kong makakanta nya yun sa harap ng maraming tao… (ang saya non di ba?) Hayzz…nun ko lang naramdaman yung ganon. Pero wala na yun… nakanta naman nya.

~Ok, Aida era pa din… Papakilala ko nga pala sa inyo si Chuchu, ang pinakacute na palaka este pagong, teka, na teddy bear? Hmmm…na ibon? Ano ba talaga??? Ammm…pagong siguro,. Hindi ko alam kung anong bagay ang pumasok sa isip ko at dinala ko yung stuff toy na yun sa school pro hala ka, instant celb yata sya! Unang name nya ay “Subs”…si Subs nagbigay syempre. Pero nagging Chuchu…ewan ko kung bakit…hirap magisip ng name.

~Dahil din sa Aida nagging close kami ni Angeli P.,,,I like her. :,)

~Ang laki ng pasasalamat ko dahil dun sa musical play na Aida, ang daming magagandang nangyari at marami akong natutunan. Ang saya… Maraming salamat sa lahat ng nagging bahagi ng Aida era. GOD, thanks po. Gusto ko ding pasalamatan sila Mamakat, Angeli P., Ato, Fafa Nikki, Mayor, haha…ang buong music ministry! I LOVE U PPL!!! Hindi ko maexplain kung gaano ko kasaya… at pwede ba kong mapunta dito kung hindi dahil kay Direk? …syempre hindi!!! … kaya THANK U PO!

~DEC. 13, 2005, araw ng Martes. Non naming ipenerform ang Aida. Lahat kami abala. Inaasikaso ang mga last minutes props, ang mga costumes, ang mga kanta, at OMG! Ang organ ko ayaw umadar!!! Naiiyak na ako nun, kasi akala ko mababalewala na ang lahat. Huhu. Hay buti na lang naayos ni Sir Ramil…awww…I love him na talaga! Pahirapan sa pagta-topless naman ang drama ng mga soldiers. Buti na lang andun ako! Pwede bang hindi sila sumunod sakin! HMMP!!! Syempre napagtanggal ko ng t-shirt yung mga Egyptian Soldiers. HAHA! AKO PA!!! ‘Lang minutes na lang at ayun na!!! NagPRAY muna kami…and then WE ROCK!!!!!!! WHOOOHOOOO!!!!!!!!!! Ang hindi ko makakalimutan ay ang pamali-mali kong pagtugtog sa piano. WAH!!!! HUHU. Pero okey lang. After the show, sigawan ang mga adelfians!!!! HAHAHAHA!!! SUCCESS!!!!! AJA!!!! Hindi naming inakala na magiging ganon yun kaganda at tatangkilikin ng mga manonood. Talaga nga naman ohh…. ADELFIANS ROCK!!!!!!!!!!!!!!!!